Pytanie:

Witam! U mojej 11-miesięcznej córeczki na początku lutego lekarz neurolog stwierdził onanizm dziecięcy przepisał nast leki hydroksyzinum na noc 2ml oraz 2x dziennie melisol. Niestety podawałam to przez 3 tyg i nie ma żadnej poprawy, a wydaje mi się że się to nasiliło. Postaram sie po krótce opisac jak to wygląda: córeczka w ciągu dnia jest spokojna bawi się grzecznie, rozwija się prawidłowo (zaczyna próby samodzielnego chodzenia) ale problem pojawia się w czasie popołódniowej drzemki. Nie moge jej uspać ponieważ jak tylko ją położe to zaczyna "to robić" Łapie rączkami w okolicy pampersa mocno ściska (tak że ciężko mi jest odciągnąć jej rączki są naprężone) prostuje nóżki i stęka przy tym robi się czerwona i gorąca na policzkach. Jak juz uda mi się ja uspać to po ok 30minutach snu wybudza się z tego samego powodu. Tak samo jest w trakcie wieczornego spania. Kłade ją o 21 ale musze byc cały czas przy niej żeby kontrolować to, żeby się nie łapała, a jak już zaśnie to wybudza się przez "to" nawet kilka razy w nocy. Prosze o porade co mogę jeszcze zrobić, żeby się tak nie męczyła.

P.s robiliśmy badanie moczu i kału które okazały się prawidłowe.

Odpowiedź:

Dzień dobry.

Masturbacja dziecięca pojawia się u dziewczynek właśnie przed pierwszym rokiem życia. Wiąże się z poznawaniem własnego ciała (tak jak wcześniej poznała rączki, nóżki) i jest zachowaniem naturalnym i normalnym dla dzieci. Z powodu niewielu informacji, trudno mi jednoznacznie stwierdzić, czy masturbacja ma charakter rozwojowy, ale z tych informacji, które pani napisała mogę tak przypuszczać. Ewentualnie proszę zwrócić uwagę, żeby dziecko podczas zasypiania nie zostawało samo, miało poczucie że ktoś z nim jest i jest bezpieczne. Z  mojego punktu widzenia leki uspakajające nie są w ogóle potrzebne, ponieważ masturbacja jest zachowaniem typowym dla dzieci, które wiąże się z poczuciem przyjemności. I jest zachowaniem przemijającym. W razie wątpliwości proszę o pytania.

Pozdrawiam
Magdalena Zaborowska - Piecuch

Pytanie:

Witam! Pisałam do Pani ostatnio odnośnie córeczki u której stwierdzono onanizm dziecięcy- chciałabym żeby mi Pani poradziła co mogę jeszcze zrobić, żeby mała o tym zapomniała. Czytałam, żeby odwracać uwage dziecka od tego, ale ona podczas zabawy tego nie robi tylko jak połozy się spać i przez sen i się wybudza wic w tym przypadku odwracanie uwagi nie jest możliwe.

 Po krótce opisze jak się to objawia. Córeczka najczęściej podczas leżenia łapie rączkami się pod boczki i ściska prostuje przy tym nóżki robi się czerwona na poloczkach i gorąca. Jak próbuje jej w tym przeszkodzić to widze, że jej rączki sa bardzo napięte i czasami trzeba użyć troche siły żeby zabrac jej rączki, ale nie płacze wtedy - czasami nawet się smieje tak jakby wiedziała, że nie wolno jej tego robić, a robi na przekór. Najgorzej jest podczas popołudniowej drzemki pośpi pół godziny i się wybudza i zaczyna to robić, ale kiedy wejde do pokoju to odrazu zabiera rączki, ale ponownie muszę ją uspać. Również podczas snu w nocy budzi si kilkarazy (jeszcze nigdy nie rzespała całej nocy) i tez słysze,że się siłuje musze wstać podejść do niej pogłaskać i na troche uśnie. Często też zakłada nóżki na łożeczko i się siłuje. Leży w nim prawie cały czas na ukos i mam wrażenie że mało jej miejsca (rozwałałam już kupno jakiegoś fotela rozkładanego, żeby miała więcej przestrzeni) Pani doktor przepisała jej melisol 2*2ml i hydroksyzinum na noc 2ml ale nie chciałabym jej faszerować lekami. Jak moge jej pomóc???

Odpowiedź:

Witam!

Masturbacja dziecięca nie jest chorobą tylko typowym zachowaniem dla dziecka w wieku Pani córeczki. Zachowanie Pani córeczki może być kłopotliwe dla Pani, ale córeczce nic złego się nie stanie. Po prostu odczuwa przyjemność z poznawania swojego małego ciała i dotykania go, co sprawia jej przyjemność. Odwracanie uwagi jest najlepszą rzeczą jaką może Pani zrobić. Ważne, żeby córeczki za to nie karać, ona nie wie, że dotykać się w okolice krocza nie wolno. Jak wybudza się ze snu może Pani ją inaczej ułożyć (np. na boku), czy wziąć na chwilę na ręce co naturalnie  wymusi zmianę ułożenia ciała.

Przede wszystkim proszę się nie martwić! Pani córka nie jest chora, a takie zachowania są dla dzieci zupełnie normalne. A skoro są normalne, według mnie, nie wymagają leczenia farmakologicznego.

Pozdrawiam
Magda Zaborowska