Pytanie:

Rozwód a dziecko
Po 12 latach małżeństwa wraz z mężem podjęliśmy decyzję o rozwodzie. Jak wytłumaczyć naszej 8 letniej córeczce, że już nie będziemy mieszkać razem z nim, że nie będziemy w dotychczasowym mieszkaniu i, że teraz będzie nam lepiej. Ania codziennie mnie pyta kiedy zobaczy tatusia, kiedy wrócimy do domku. Kiedy jej tłumacze mówi, że rozumie, lecz następnego dnia znów wraca do tematu. Jak mogę jej wytłumaczyć nasze rozstanie? Co mogę zrobić, żeby maksymalnie zniwelować, żal, tęsknotę za ojcem?

 Odpowiedź:

Witam serdecznie,

 Dla większości dzieci wiadomość o rozwodzie rodziców jest szokiem. Pojawia się wiele pytań i wątpliwości, ponieważ trudno jest dziecku uwierzyć w to, co się dzieje.

Pani córka będzie potrzebowała wielokrotnych powtórzeń i wyjaśnień. Nie ma określonego czasu, zależy to od tempa w jakim dziecko „zrozumie” obecny stan rzeczy. Proszę pamiętać, że kiedy będzie nastolatką, pojawią się jeszcze inne pytania, na które znowu trzeba będzie znaleźć odpowiedź.

Jest parę punktów, o których dobrze pamiętać podczas rozmów z córką:

Warto, za każdym razem zapewnić córkę, że rozstanie dotyczyło tylko Państwa. Była to trudna decyzja, ale doszli Państwo do wniosku, że rozwód będzie najlepszym wyjściem – cytując Panią „teraz będzie nam lepiej”. Zapewnić także, że córka nie ponosi żadnej odpowiedzialności i nie jest winna zaistniałej sytuacji. Co najważniejsze, że miłość Państwa do dziecka jest niezmienna, bez względu na wszystko zawsze będziecie ja kochać.

Sytuacja rozstania spowodowała duży chaos w świecie córki, który z zasady powinien być uporządkowany.  Może obawiać się tego, jak będzie wyglądało jej życie po waszym rozwodzie. Z Pani listu wynika, że dla córki „dom” i „tata” jest cały czas niewiadomą, czymś nieuporządkowanym. Ważne jest aby dokładnie ustalić wszystkie szczegóły, dotyczące przyszłości córki. Kiedy będzie się widywała z ojcem, jak długo będą trwały te spotkania. Ustalić nawet drobnostki, które dla dzieci są bardzo ważne, np. kto będzie odbierał córkę ze szkoły, chodził na wywiadówki albo z kim będzie spędzała Święta czy wakacje. W Pani sytuacji dodatkowym elementem zakłócającym porządek jest przeprowadzka. Można powiedzieć, że naturalną konsekwencją rozstania jest przeprowadzka jednej ze stron, w tym wypadku była to Pani z córką. Ale także warto pokazać pozytywne strony zmiany miejsca zamieszkania, jako doświadczanie czegoś nowego i ciekawego w życiu, tak żeby powoli kojarzyła przeprowadzkę z nowym wyzwaniem a nie przykrą konsekwencją rozwodu. Dobrze jest także odpowiednio zorganizować pokój lub kącik córki, tak aby miała tam ulubione i dobrze znane sobie przedmioty.

Oprócz pytań i wątpliwości pojawiają się trudne emocje. Jak Pani pisała „żal i tęsknota za ojcem”. Proszę pozwolić córce na wyrażanie swoich emocji, również gniewu czy złości jeżeli się pojawią i porozmawiać o tym, co czuje oraz myśli. 

Świat, który znała do tej pory Pani córka rozpadł się i musi upłynąć sporo czasu aby córka miała szansę wszystko na nowo poukładać. Potrzebuje do tego Pani pozytywnego nastawienia, stałości i cierpliwości w „niekończących się” tłumaczeniach.

 Pozdrawiam
Renata Hoffman